Tulumba Tatlısı Malzemeleri: Bir İlk Deneme ve Hatıralar
Hayat bazen bir tatlı tarifinden çok daha fazlası olabiliyor. Her şeyin basitçe bir karışımdan ibaret olduğunu düşünsen de, bir tatlı yaparken içindeki duyguları, hatıraları ve geçmişi buluveriyorsun. İşte tam da böyle bir anı hatırlıyorum: İlk kez tulumba tatlısı yapmak için mutfağa girdiğim o gün. Kayseri’de, annemin mutfakta genellikle kendi dünyasına çekildiği anlarda, ben de bir gün onun gibi olmayı hayal ederdim. Tatlı yapmayı o kadar çok severdi ki. O günde, annem beni mutfakta izlerken, aslında ona ne kadar yakın hissettiğimi fark ettim.
Heyecanlı Bir Başlangıç
O sabah, annemle sabah kahvesi içtikten sonra, bana çok eski bir tarifi yazdı. “Bunu yapmanı istiyorum, evdeki misafirlere tulumba tatlısı yap,” dedi. İlk kez deneyecektim, kalbim hızla çarpmaya başlamıştı. Kayseri’de tatlı demek, çoğu zaman annemin ellerinden çıkan o enfes tatlar demekti. Bu yüzden, tulumba tatlısı malzemeleriyle o kadar çok iç içe geçtim ki, biraz heyecan biraz da korku dolu hisler içinde başlamak zorunda kaldım.
Anneme döndüm, “Tulumba tatlısı malzemeleri nelerdir?” diye sordum. “Bunlar, un, su, şeker, tuz, ve biraz da vanilya,” diye cevapladı. Sadece bunlar mı? Gözüme sonradan gelen o büyük kabı koyduğumda, her şeyin çok daha karmaşık olduğunu fark ettim. Biraz un eklerken, bir yandan da eski yazlık evde annemle geçirdiğim o yaz akşamlarını düşünüyordum. O zamanlar, annemin mutfaktaki sesleri, bana her şeyin yolunda olduğunu hatırlatırdı. Ama şimdi, tek başıma o seslerin eksik olduğunu hissetmek, garip bir şekilde boşluk bırakıyordu.
Duyguların Karıştığı Anlar
Tuz, su, şeker, un… Sonra bir de yağ… Bütün bunları karıştırırken her bir malzemenin içine biraz da kendi ruhumdan kattım. Aniden aklıma, o yaz tatilinde annemin, “Bu tatlıyı yapmak için sabırlı olman gerek,” dediği sözleri geldi. Ama bu defa sabrım eksikti. Karıştırma sırasında hamurun oluşumunu izlerken, ellerim neredeyse tutukluk yapıyordu. Bir yandan annemin mutfak rehberliğine olan özlemim, diğer yandan bu tarifin bana yüklediği sorumluluk beni endişelendirmeye başlamıştı. Ama bir şey var ki, bu kadar karışık duyguyu bir arada hissetmek, hiçbir zaman bu kadar öğretici olmamıştı.
Birkaç dakika sonra, sıcak şerbetin kokusu mutfağı sararken, her şeyin yavaşça bir araya geldiğini fark ettim. Bütün malzemelerin nasıl birbirini tamamladığını gördükçe, adeta içimdeki boşluk da doluyordu. Şerbet, su, şeker… O klasik tatlımıza yıllardır lezzet veren o tatları bir araya getirmek, sadece tarifi değil, yaşadığım her anıyı hatırlatıyordu.
Sonunda Başarı
Bütün bu karmaşanın ardından, tulumbalar fırında altın rengi olana kadar sabırla bekledim. Bir anda mutfakta her şey sanki annemin gölgesini arıyormuş gibi hissediliyordu. O anda fark ettim ki, her ne kadar annem şu anda yanımda olmasa da, o eski tariflerin arkasındaki anlam, her zaman yanımda olacaktı. Fırından çıkan tulumbalar, beklentilerimi aşarak, gerçekten mükemmel olmuştu. O an, bir yandan hayal kırıklıklarımı bir kenara bırakırken, diğer yandan sevinç ve gurur duygusunu yaşadım.
Tulumba Tatlısı: Bir Miras
İşte o an, tulumba tatlısının bana sadece malzemelerinden ibaret olmadığını fark ettim. Her bir malzeme, içinde bir anı, bir duygu taşıyor. Annemin tarifleri, yıllar boyunca bana kazandırdığı sabrı ve sevgiyi her zaman hatırlatacak. Hangi malzemeden ne kadar ekleyeceğimi düşündüğümde, bir yandan mutfakta geçirdiğim eski zamanları anarken, diğer yandan da şu an ne kadar büyüdüğümü fark ediyorum.
Tulumba tatlısı malzemeleri, aslında tek bir yemek tarifinden çok daha fazlası. Onlar, içinde yaşadığımız duyguları, geçmişten gelen hatıraları ve geleceğe dair umutları taşıyor.
Sonunda, sadece tatlı yapmanın değil, o anı gerçekten yaşamanın ne kadar değerli olduğunu anladım. Hayatın bu minik anlarında, aslında ne kadar derin anlamlar saklı olduğunu bilmek, her şeyin ötesinde.